inmemoriam Ερωτευμένη με την Ελλάδα και βαθιά αφοσιωμένη στη βοήθεια στο συνάνθρωπο, η Αλίκη ΠερρωτήΚωνσταντοπούλου έζησε μια μυθιστορηματικού χαρακτήρα ζωή, με την προσφορά πάντα στο επίκεντρο. Η Αλίκη Περρωτή-Κωνσταντοπούλου έφυγε από τη ζωή στις 10 Ιουλίου 2026, σε ηλικία 101 ετών, αφήνοντας πίσω της κάτι πολύ μεγαλύτερο από έναν εντυπωσιακό κατάλογο δωρεών. Άφησε νοσοκομεία, εκπαιδευτικά ιδρύματα, υποτροφίες, εργαστήρια, αίθουσες διδασκαλίας και δομές φροντίδας. Πάνω απ’ όλα, όμως, άφησε ένα παράδειγμα για το πώς ο πλούτος μπορεί να αποκτήσει κοινωνικό νόημα, όταν συναντά τη συνείδηση, τη συνέπεια και την πραγματική αγάπη για τον άνθρωπο. Για περισσότερες από οκτώ δεκαετίες, η ζωή της συνδέθηκε με την προσφορά. Από τα νεανικά της χρόνια, όταν στεκόταν εθελοντικά δίπλα σε παιδιά που νοσηλεύονταν στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία», έως τις μεγάλες δωρεές της στην υγεία, την εκπαίδευση, την έρευνα, τις Ένοπλες Δυνάμεις και τον πολιτισμό, η Αλίκη Περρωτή δεν αντιμετώπισε ποτέ τη φιλανθρωπία ως δημόσια επίδειξη. Τη θεωρούσε προσωπικό χρέος. Έναν τρόπο να επιστρέφει στην κοινωνία όσα η ζωή της είχε χαρίσει. Το 2018, στη μεγάλη συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στον Βαγγέλη Παπαλιό για το Business News Magazine, είχε συνοψίσει αυτήν τη στάση με μία φράση που σήμερα ακούγεται σαν η καθαρότερη περιγραφή της διαδρομής της: «Νιώθω μεγαλύτερη χαρά όταν δίνω παρά όταν μου δίνουν». Δεν ήταν ένα επικοινωνιακό σύνθημα. Ήταν η αρχή με την οποία έζησε. Μια ζωή δεμένη με την Ελλάδα Η Αλίκη Κωνσταντοπούλου γεννήθηκε στη Δράμα, κόρη του Θεόδωρου Κωνσταντόπουλου και της Μαρούλας, με καταγωγή από την Πάτρα. Ο πατέρας της υπήρξε πρωτοπόρος πολιτικός μηχανικός και ένας από τους σημαντικότερους κατασκευαστές μεγάλων έργων στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς μέσω της εταιρείας «Αρχιρόδον». Ήταν ο άνθρωπος που σημάδεψε βαθιά το χαρακτήρα της, όχι μόνο με την επαγγελματική του πορεία, αλλά και με την ακεραιότητα, την εργατικότητα και την αίσθηση ευθύνης που μεταστάλαξε στην κόρη του. Μεγάλωσε στην Αθήνα σε μια εποχή κατά την οποία η χώρα περνούσε από αλλεπάλληλες δοκιμασίες. Έζησε την Κατοχή, την πείνα, το φόβο και αργότερα τα Δεκεμβριανά. Στη συνέντευξη του 2018 θυμόταν τον πατέρα της να αρνείται να συνεργαστεί με τους Γερμανούς, παρότι η επιλογή αυτή είχε σοβαρές οικονομικές και προσωπικές συνέπειες για την οικογένεια. Η ίδια, μαθήτρια τότε της Γερμανικής Σχολής και μόλις 15 ετών, μετέφραζε τα λόγια του στους κατακτητές. Το πατρικό σπίτι στη Λεωφόρο Αμαλίας 42 βρέθηκε μέσα στη ζώνη των συγκρούσεων των Δεκεμβριανών. Ένοπλοι εισέβαλαν στην πολυκατοικία αναζητώντας τον πατέρα της και πυροβόλησαν το θυρωρό. Εκείνη κατάφερε να επικοινωνήσει με τη Βρετανική Στρατιωτική Αποστολή και να ζητήσει βοήθεια, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διάσωση των ενοίκων. Η ψυχραιμία και η αποφασιστικότητα που έδειξε ως νεαρή κοπέλα θα τη συνόδευαν σε όλη της τη ζωή. Ίσως γι’ αυτό, ακόμη και σε μεγάλη ηλικία, αρνιόταν να δει τον εαυτό της ως άνθρωπο που είχε κουραστεί ή ολοκληρώσει τον κύκλο του. Στην ίδια συνέντευξη έλεγε γελώντας: «Μεγάλωσα και δεν το κατάλαβα. Νομίζω πως είμαι ακόμη πολύ νέα». Πίσω από το χιούμορ υπήρχε μια πραγματική αλήθεια. Η περιέργεια, η ενεργητικότητα και η επιθυμία της να δημιουργεί παρέμειναν ζωντανές μέχρι το τέλος. Από την Αθήνα στο Λονδίνο και τη Ροδεσία Στα 18 της χρόνια γνώρισε τον πρώτο της σύζυγο, τον Βρετανό αξιωματικό Μπόμπυ Μπαρτολομιού, ο οποίος είχε εγκατασταθεί προσωρινά στο σπίτι της οικογένειας για λόγους ασφάλειας. Η ιστορία του γάμου τους είχε κάτι από μυθιστόρημα. Η νεαρή Αλίκη ονειρευόταν να γνωρίσει το Λονδίνο, μια πόλη που μέχρι τότε είχε δει μόνο στο χάρτη, και πήρε η ίδια την πρωτοβουλία. Όπως αφηγήθηκε το 2018: «Του ζήτησα, έπεσα στα γόνατα όπως λέμε, να με παντρευτεί. Ήθελα να με πάρει μαζί του στο Λονδίνο, που μέχρι τότε είχα δει μόνο στο χάρτη». Εκείνος αρχικά δίστασε, λέγοντάς της ότι δεν είχε χρήματα ούτε εργασία. Τελικά, με τη συγκατάθεση των οικογενειών τους, παντρεύτηκαν στην εκκλησία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος στην Πλάκα. Λίγο αργότερα, η Αλίκη ανακάλυψε ότι ο σύζυγός της ήταν μέλος μιας ιδιαίτερα εύπορης βρετανικής οικογένειας, με δραστηριότητα σε ακίνητα, ξενοδοχεία και λιανικό εμπόριο. Η ζωή της μεταφέρθηκε στο Λονδίνο, όπου γεννήθηκε η κόρη τους, Μαρί Λουίζ, και στη συνέχεια στη Ροδεσία, τη σημερινή Ζιμπάμπουε. Παρά τις αποστάσεις, η Ελλάδα παρέμενε σταθερό σημείο αναφοράς, τόπος ταυτότητας, ευθύνης και προσφοράς. Ο Δημήτρης Περρωτής και μια νέα πορεία Σε μια επίσκεψή της στην Αθήνα γνώρισε τον Δημήτρη Περρωτή, γιο του νομικού, βουλευτή και υπουργού ΑθαΈχει λάβει διάφορα βραβεία, με το ανθρωπιστικό βραβείο των Prix Galien Greece 2017, Pro Bono Humanum να ξεχωρίζει Αλίκη Περρωτή-Κωνσταντοπούλου «Αντίο» στην τεράστια καρδιά προσφοράς 62 #47 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2026
RkJQdWJsaXNoZXIy ODAxNzc=