6 έλλειψη και τι ζητά πλέον η νέα γενιά εργαζομένων από έναν εργοδότη του κλάδου; Κωνσταντίνος Λιμπέρης: Σίγουρα η προσέλκυση κατάλληλων στελεχών παραμένει μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις του κλάδου. Η μεγαλύτερη δυσκολία εντοπίζεται στην ανεύρεση επαγγελματιών που συνδυάζουν στρατηγική σκέψη, δημιουργικότητα, ψηφιακές δεξιότητες και ουσιαστική κατανόηση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος στο οποίο καλούνται να ενταχθούν και να προσφέρουν ποιοτικές υπηρεσίες. Από την πλευρά της, η νέα γενιά δεν αξιολογεί έναν εργοδότη αποκλειστικά με οικονομικά κριτήρια. Αναζητεί προοπτικές εξέλιξης, συνεχή εκπαίδευση, ευελιξία, ουσιαστικό αντικείμενο και μια εταιρική κουλτούρα που σέβεται την προσωπικότητα κάθε εργαζομένου. Το AI κινδυνεύει να περιορίσει τις entry-level θέσεις μέσα από τις οποίες εκπαιδεύονταν παραδοσιακά τα νέα στελέχη; Αν ναι, πώς θα δημιουργηθεί η επόμενη γενιά έμπειρων PR professionals όταν ένα μέρος της junior εργασίας αυτοματοποιείται; Βασίλης Δασκαλόπουλος: Ο κίνδυνος είναι ενδεχομένως υπαρκτός, εάν οι εταιρείες αντιμετωπίσουν το AI αποκλειστικά ως εργαλείο μείωσης κόστους. Επίσης, η αυτοματοποίηση ορισμένων εργασιών, τις οποίες παραδοσιακά αναλάμβαναν τα νεότερα στελέχη, ενδέχεται να επηρεάσει τον αριθμό και το περιεχόμενο των entry-level θέσεων. Όμως αυτό είναι απλώς ένα ενδεχόμενο. Μια άλλη σοβαρή πιθανότητα είναι η εξέλιξη αυτή να δημιουργήσει νέες ευκαιρίες εκπαίδευσης και ταχύτερης ανάπτυξης δεξιοτήτων. Πιστεύω ότι εν τέλει οι εταιρείες θα χρειαστεί να προσαρμόσουν τα προγράμματα ένταξης και εκπαίδευσης, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στην κριτική σκέψη, τη στρατηγική αντίληψη και την αποτελεσματική αξιοποίηση της τεχνολογίας. Σε κάθε περίπτωση, η συστηματική καθοδήγηση από έμπειρα στελέχη θα παραμείνει καθοριστική για τη διαμόρφωση της επόμενης γενιάς στελεχών. Πού τελειώνει σήμερα η Διαφήμιση και πού αρχίζουν οι Δημόσιες Σχέσεις; Υπάρχουν πλέον σαφή όρια ή οδηγούμαστε σε ένα μοντέλο όπου PR agencies, advertising agencies, digital agencies και consultancies ανταγωνίζονται όλο και περισσότερο για το ίδιο αντικείμενο; Βασίλης Δασκαλόπουλος: Τα όρια μεταξύ των διαφορετικών κλάδων επικοινωνίας γίνονται όλο και πιο δυσδιάκριτα, καθώς όλοι διεκδικούν ρόλο στη διαμόρφωση της εικόνας και της σχέσης των επιχειρήσεων με τα κοινά τους. Όμως οι διαφορές δεν έχουν εξαφανιστεί. Η Διαφήμιση βασίζεται κυρίως στην πληρωμένη προβολή, ενώ οι Δημόσιες Σχέσεις στη διαχείριση φήμης, την αξιοπιστία και την οικοδόμηση σχέσεων εμπιστοσύνης. Στην πράξη πάντως οι υπηρεσίες συγκλίνουν και ο ανταγωνισμός διευρύνεται. Οι εταιρείες που θα ξεχωρίσουν δεν θα είναι απαραίτητα εκείνες που προσφέρουν τα πάντα, αλλά εκείνες που διαθέτουν μια σαφή στρατηγική εξειδίκευση. Το Public Affairs και το lobbying αποτελούν όλο και σημαντικότερο κομμάτι της διεθνούς αγοράς επικοινωνίας. Πόσο ώριμη είναι η συγκεκριμένη αγορά στην Ελλάδα και πόσο σαφής είναι σήμερα η διάκριση ανάμεσα στο θεμιτό advocacy/ public affairs και στο lobbying, που δημιουργεί ζητήματα διαφάνειας; Δημήτρης Ρούλιας: Το Public Affairs αποκτά μεγαλύτερη σημασία και στην ελληνική αγορά, επειδή αυξάνεται η ανάγκη των επιχειρήσεων για συστηματική παρακολούθηση των θεσμικών και κανονιστικών εξελίξεων και για ουσιαστικό διάλογο με τους εμπλεκόμενους φορείς. Η συγκεκριμένη αγορά βρίσκεται ακόμη σε φάση ωρίμανσης, αλλά δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε ότι έχουν γίνει σημαντικά βήματα προς την κατεύθυνση της θεσμικής κατοχύρωσης και της διαφάνειας. Όσο για τη διάκριση της θεμιτής εκπροσώπησης συμφερόντων από τις αδιαφανείς πρακτικές, αυτή εντοπίζεται πρωτίστως στην τήρηση σαφών κανόνων και στο σεβασμό στις θεσμικές διαδικασίες. Τι αλλάζει για τις εταιρείες επικοινωνίας μετά την εφαρμογή των νέων ευρωπαϊκών κανόνων για τη διαφάνεια του AIgenerated content; Είναι τα ελληνικά agencies και οι πελάτες τους επαρκώς προετοιμασμένοι για θέματα disclosure, Στο PR το μέγεθος από μόνο του δεν εγγυάται ανταγωνιστικό πλεονέκτημα
RkJQdWJsaXNoZXIy ODAxNzc=